Yevgueni Robbie Lyrics

Robbie poetste instinctief zijn tanden
Voor hij de nacht in reed, stoere dingen zei en deed
Hij had alleen lawaai en apekool voorhanden
En het was altijd al te laat als iets hem speet
En hij vond het zelf ook steeds minder leuk
Maar hoe merk je zoiets als een buil op een deuk
Hij ging door, schijnbaar onverstoorbaar door

Maar één keer te vaak zijn broek gescheurd
Aan het zadel van zijn fiets
Altijd een nieuwe en nooit eens oude
Nooit eens echt ziek maar altijd verkouden
En hij werd er zo moe van
Zo ongelooflijk moe van
"maar hou je schouders recht", had zijn vader gezegd

Ach Robbie, je aarde zal nooit de dijk kunnen dichten
Alleen is alleen en alleen kan je niemand verplichten
Dus neem er nog een en dan blijven we samen tot morgen
Dan zien we wel weer, ach kerel, maak je geen zorgen

See also:

44
44.31
Yevgueni Oud en versleten Lyrics
Roupa Nova [www.hugoteacher.blogspot.com] Amor de Índio (Acústico 2) Lyrics